VORMELINGEN OP STAP
God aan zee in aarde, lucht, vuur en water
Het is één van de meest indringende groepsmomenten in de vormselcatechese van de parochies St.-Franciscus, St.-Jozef, St.-Vedastus : het ervaringsmoment aan zee !
Vrijdagavond 16 maart om 17.30 u. werden veel vormelinggezinnen verwelkomd in de St.-Franciscuskerk.
Allen werden we uitgenodigd tot het zingen van het lied “Adem van vuur”.
Aan de hand van een bezinnende tekst rond het scheppingsverhaal met sprekende diabeelden erbij werden we gezonden naar zee. Zo smaakten de aanwezige ouders ook heel goed wat het doel was van deze unieke avonduitstap.
Een aangename buschauffeur reed een 79-koppige delegatie - 51 vormelingen en 28 begeleiders (een ploeg van ouders, catechisten en jongeren) richting Zeebrugge. We merkten hoe open de natuur wordt bij het naderen van de zeelijn. Er werd wat uitleg gegeven op de bus over de kerk met de eigenaardig platte toren van Lissewege en over de haven van Zeebrugge.
Het weer viel bijzonder goed mee. De lente hing reeds in de lucht doch met het vallen van de duisternis werd het iets frisser en de lichte mist verhinderde ons van de sterren te bewonderen.
De groep vormelingen werd, opgedeeld in 4 ploegen, en ging te voet op stap elk met een eigen natuurelement : vuur, water, aarde en lucht.
Onderweg konden ze hun ervaring aan elkaar doorvertellen en er werd ook een stukje alleen gewandeld, op zoek naar stilte ... kijkend naar de lucht,
luisterend naar de zee en de meeuwen, de gezonde zeelucht in- en uitademend ... op zoek naar God en het Goddelijke .
We kwamen wegwijzers tegen op onze weg, bakens waar we even halt hielden en lichtpunten : symbolen, mensen, vrienden die we dagdagelijks nodig hebben om God op het
spoor te komen .
Tot slot, aangekomen in Blankenberge, konden we in het parochiecentrum genieten van overheerlijke tomatensoep met balletjes, en onze meegebrachte
boterhammetjes smaakten overheerlijk. Alvoor we huiswaarts terugkeerden, ruimden we samen de zaal op, vatte Luk alles nog eens samen, en werd tijd genomen voor een groepsfoto en keerden we moe en tevreden huiswaarts.
In Menen aangekomen losten we, op initiatief van enkele jongeren die meetrokken, 4 witte ballonnen ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het busongeval in Zwitserland.
Nog steeds waait de Goddelijke Geest in jonge mensen, dit mochten wij ook ervaren in de slotervaring welke vormelingen en ook volwassen begeleiders neerpenden - een kort woordje gericht tot God ... een greep uit hun persoonlijke gedachten hoe zij aan God hun ervaring vertellen ... het werd volgend gebed :
Adem van Vuur, Adem van frisheid,
Vader die meelijdt met hen mensen die troost zoeken,
De zee betekent voor ons leven, vrede, oneindigheid.
Het samenzijn was leuk.
Dat lawaai in de stilte sprak ons aan.
Het g(h)eeft een super goed gevoel, het brengt rust.
Het is machtig en prachtig.
Die gezonde zeelucht en- geur en -bries, de koude, het water en de golven, de duinen, het zand, de kikkers, de krabben ...
zo leerrijk, zo liefdevol, zo rustgevend, fantastisch,
ja ... cool en vermoeiend ...doch Kracht- en Adem-gevend.
Dank, goede God, omdat wij dit mochten meemaken.
Het bevrijdt ons en geeft ons nieuwe frisse lucht, een nieuw elan.
Zorg goed voor de mensen die gestorven zijn en nu in deze reusachtige hemellucht zijn.
Maar wees ook bij ons, hier op deze aarde, in ons leven.
Dank ook aan allen die deze deugddoende activiteit voor onze vormselkandidaten mogelijk maakte !
God aan zee in aarde, lucht, vuur en water
Het is één van de meest indringende groepsmomenten in de vormselcatechese van de parochies St.-Franciscus, St.-Jozef, St.-Vedastus : het ervaringsmoment aan zee !
Vrijdagavond 16 maart om 17.30 u. werden veel vormelinggezinnen verwelkomd in de St.-Franciscuskerk.
Allen werden we uitgenodigd tot het zingen van het lied “Adem van vuur”.
Aan de hand van een bezinnende tekst rond het scheppingsverhaal met sprekende diabeelden erbij werden we gezonden naar zee. Zo smaakten de aanwezige ouders ook heel goed wat het doel was van deze unieke avonduitstap.
Een aangename buschauffeur reed een 79-koppige delegatie - 51 vormelingen en 28 begeleiders (een ploeg van ouders, catechisten en jongeren) richting Zeebrugge. We merkten hoe open de natuur wordt bij het naderen van de zeelijn. Er werd wat uitleg gegeven op de bus over de kerk met de eigenaardig platte toren van Lissewege en over de haven van Zeebrugge.
Het weer viel bijzonder goed mee. De lente hing reeds in de lucht doch met het vallen van de duisternis werd het iets frisser en de lichte mist verhinderde ons van de sterren te bewonderen.
De groep vormelingen werd, opgedeeld in 4 ploegen, en ging te voet op stap elk met een eigen natuurelement : vuur, water, aarde en lucht.
Onderweg konden ze hun ervaring aan elkaar doorvertellen en er werd ook een stukje alleen gewandeld, op zoek naar stilte ... kijkend naar de lucht,
luisterend naar de zee en de meeuwen, de gezonde zeelucht in- en uitademend ... op zoek naar God en het Goddelijke .
We kwamen wegwijzers tegen op onze weg, bakens waar we even halt hielden en lichtpunten : symbolen, mensen, vrienden die we dagdagelijks nodig hebben om God op het
spoor te komen .
Tot slot, aangekomen in Blankenberge, konden we in het parochiecentrum genieten van overheerlijke tomatensoep met balletjes, en onze meegebrachte
boterhammetjes smaakten overheerlijk. Alvoor we huiswaarts terugkeerden, ruimden we samen de zaal op, vatte Luk alles nog eens samen, en werd tijd genomen voor een groepsfoto en keerden we moe en tevreden huiswaarts.
In Menen aangekomen losten we, op initiatief van enkele jongeren die meetrokken, 4 witte ballonnen ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het busongeval in Zwitserland.
Nog steeds waait de Goddelijke Geest in jonge mensen, dit mochten wij ook ervaren in de slotervaring welke vormelingen en ook volwassen begeleiders neerpenden - een kort woordje gericht tot God ... een greep uit hun persoonlijke gedachten hoe zij aan God hun ervaring vertellen ... het werd volgend gebed :
Adem van Vuur, Adem van frisheid,
Vader die meelijdt met hen mensen die troost zoeken,
De zee betekent voor ons leven, vrede, oneindigheid.
Het samenzijn was leuk.
Dat lawaai in de stilte sprak ons aan.
Het g(h)eeft een super goed gevoel, het brengt rust.
Het is machtig en prachtig.
Die gezonde zeelucht en- geur en -bries, de koude, het water en de golven, de duinen, het zand, de kikkers, de krabben ...
zo leerrijk, zo liefdevol, zo rustgevend, fantastisch,
ja ... cool en vermoeiend ...doch Kracht- en Adem-gevend.
Dank, goede God, omdat wij dit mochten meemaken.
Het bevrijdt ons en geeft ons nieuwe frisse lucht, een nieuw elan.
Zorg goed voor de mensen die gestorven zijn en nu in deze reusachtige hemellucht zijn.
Maar wees ook bij ons, hier op deze aarde, in ons leven.
Dank ook aan allen die deze deugddoende activiteit voor onze vormselkandidaten mogelijk maakte !
|
|
