OKRA HERDENKT EN VIERT ...
Op zaterdag 5 november had Okra zijn jaarlijkse viering rond het thema "Okra mobiel ... met handen en voeten".
De viering is elk jaar in de novembermaand, alwaar zij ook hun overleden leden herdenken.
Dit viel dit jaar ook mooi samen met de herdenking van alle overledenen begraven in de St.-Franciscuskerk sinds Allerheiligen 2010.
Zoals je merkt op de foto's hadden ze moeite noch werk gespaard om hun thema heel mooi uitgewerkt te presenteren.
Het Okra-koor zong heel gesmaakte liederen met op het einde een aangename meezinger en het Okra jaarthemalied 2011-2012
met als refrein :
STOP ! Laat je wagen maar op stal.
STOP ! Zet je wagen maar opzij.
Laten we gaan stappen of per fiets eens trappen.
Is 't wat koel of ietske fris, 't is toch goed tegen de stress !
Hieronder nog een mooi bezinnende tekst uit de viering :
Christen zijn in deze tijd is geloven en vermoeden dat God ons draagt, dat God ons dient.
Ik droomde eens :
en zie ik liep aan 't strand bij laag tij.
Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.
Wij liepen samen door het leven en lieten in het zand een spoor van stappen, twee aan twee.
De Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop in tijden van geluk en vreugde, van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek zag ik langs heel de band, daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.
Ik zei toen : "Heer, waarom toch, juist toen ik zelf geen uitkomst zag op het zwaarste deel van het pad ?"
De Heer keek mij toen aan en antwoordde op mijn vragen :
"Mijn beste vriend, toen 't moeilijkste was, toen heb ik jou gedragen".
Christen zijn in deze tijd is proberen in Zijn spoor te gaan om medemensen dienend nabij te blijven.
Ik droomde eens :
en zie, ik liep langs het strand en zag in het natte zand nog zijn voetsporen staan.
Ik liep er vlak naast en voelde mij een tochtgenoot van die onzichtbare reisgezel.
Ik vroeg Hem : "Wil Jij mij helpen medemensen ver te dragen, even ver als Jij met mij hebt gedaan."
Hij antwoordde mij : "Mijn lieve vriend, wees maar gerust, als je een mens met honger voedt, dan doe je dit aan Mij ;
als je een zieke mens bezoekt, in hem ontmoet je Mij".
Op zaterdag 5 november had Okra zijn jaarlijkse viering rond het thema "Okra mobiel ... met handen en voeten".
De viering is elk jaar in de novembermaand, alwaar zij ook hun overleden leden herdenken.
Dit viel dit jaar ook mooi samen met de herdenking van alle overledenen begraven in de St.-Franciscuskerk sinds Allerheiligen 2010.
Zoals je merkt op de foto's hadden ze moeite noch werk gespaard om hun thema heel mooi uitgewerkt te presenteren.
Het Okra-koor zong heel gesmaakte liederen met op het einde een aangename meezinger en het Okra jaarthemalied 2011-2012
met als refrein :
STOP ! Laat je wagen maar op stal.
STOP ! Zet je wagen maar opzij.
Laten we gaan stappen of per fiets eens trappen.
Is 't wat koel of ietske fris, 't is toch goed tegen de stress !
Hieronder nog een mooi bezinnende tekst uit de viering :
Christen zijn in deze tijd is geloven en vermoeden dat God ons draagt, dat God ons dient.
Ik droomde eens :
en zie ik liep aan 't strand bij laag tij.
Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.
Wij liepen samen door het leven en lieten in het zand een spoor van stappen, twee aan twee.
De Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop in tijden van geluk en vreugde, van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek zag ik langs heel de band, daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.
Ik zei toen : "Heer, waarom toch, juist toen ik zelf geen uitkomst zag op het zwaarste deel van het pad ?"
De Heer keek mij toen aan en antwoordde op mijn vragen :
"Mijn beste vriend, toen 't moeilijkste was, toen heb ik jou gedragen".
Christen zijn in deze tijd is proberen in Zijn spoor te gaan om medemensen dienend nabij te blijven.
Ik droomde eens :
en zie, ik liep langs het strand en zag in het natte zand nog zijn voetsporen staan.
Ik liep er vlak naast en voelde mij een tochtgenoot van die onzichtbare reisgezel.
Ik vroeg Hem : "Wil Jij mij helpen medemensen ver te dragen, even ver als Jij met mij hebt gedaan."
Hij antwoordde mij : "Mijn lieve vriend, wees maar gerust, als je een mens met honger voedt, dan doe je dit aan Mij ;
als je een zieke mens bezoekt, in hem ontmoet je Mij".
