MENEER DE GOUVERNEUR, WIL JE JE EERST EVEN VOORSTELLEN AUB ?
Ik ben momenteel provinciegouverneur.
Ik ben geboren op 10 januari 1947, gehuwd en vader van 5 kinderen tussen 14 en 20 jaar.
Voor ik gouverneur werd (in 1997) oefende ik diverse politieke functies uit.
WAT HERINNER JE JE NOG VAN JE VORMSEL-TIJD ?
Ik deed mijn vormsel, als leerling van de St. Michielsschool te Ieper, in de kathedraal te Ieper. Van de plechtigheid zelf herinner ik mij niet zo veel meer. Het is ook 44 jaar geleden…..
Mijn vormsel en mijn plechtige Communie deed ik samen met mijn 1 jaar jongere broer. We namen deze plechtigheden, en ook de voorbereiding ertoe, zeer ernstig op. We voelden het zelf aan als een belangrijke stap naar onze volwassenheid.
BEZOEK JE NOG AF EN TOE EEN KERK ?
Ik woon wekelijks de zondagsmis bij, en ga graag tussendoor een kerk binnen om te mediteren. Jaarlijks verblijf ik verschillende keren voor enkele dagen in de St. Sixtusabdij te Westvleteren. Geconfronteerd met het groeiend ongeloof rondom mij, inzonderheid bij de jeugd, denk ik de laatste jaren veel na over wat “geloof” voor mij betekent. Mijn geloof is dan ook “verdiept”, gezuiverd, en meer tot de essentie gebracht. Ik spreek eigenlijk liever over “vertrouwen” dan over “geloof”. Vertrouwen in de verwachting dat wat mij tot hiertoe steeds geïnspireerd en gemotiveerd heeft, zich ook zal verwerkelijken. Geloof is voor mij: “leven is meer dan het leven”. Het is de hoop dat wat wij hier op deze aarde verrichten kan gesteld worden in het perspectief van het medewerken aan een groot project, dat ons overstijgt, en dat wij “de vestiging van het Rijk Gods” noemen, met andere woorden de steeds groeiende verwerkelijking van Gods liefde. Christus is dan als het ware de mensgeworden gedragscode om dit doel mede te helpen bereiken.
In die geest bid ik dikwijls, wat voor mij is: bezig zijn met de manier waarop ik – in mijn functie, als familievader – het best kan meewerken aan dit heilsplan.
HEB JE OOK EEN BOODSCHAP VOOR ONZE VORMELINGEN ANNO 2004 ?
Mijn boodschap aan de vormelingen: als lid van de gelovige gemeenschap krijg je de kans een echt waardevol leven uit te bouwen, en mee te werken aan een prachtig project waarvoor het de moeite waard is om voor te leven. Dit veronderstelt: actieve inzet, verantwoordelijkheidsgevoel, openheid naar en verdraagzaamheid voor anders-gelovigen, solidariteit met de derde en de vierde wereld, schoonmenselijkheid. Dit veronderstelt ook een afwijzen van vluchtig genot, egoïsme en banaliteit.
Ik ben momenteel provinciegouverneur.
Ik ben geboren op 10 januari 1947, gehuwd en vader van 5 kinderen tussen 14 en 20 jaar.
Voor ik gouverneur werd (in 1997) oefende ik diverse politieke functies uit.
WAT HERINNER JE JE NOG VAN JE VORMSEL-TIJD ?
Ik deed mijn vormsel, als leerling van de St. Michielsschool te Ieper, in de kathedraal te Ieper. Van de plechtigheid zelf herinner ik mij niet zo veel meer. Het is ook 44 jaar geleden…..
Mijn vormsel en mijn plechtige Communie deed ik samen met mijn 1 jaar jongere broer. We namen deze plechtigheden, en ook de voorbereiding ertoe, zeer ernstig op. We voelden het zelf aan als een belangrijke stap naar onze volwassenheid.
BEZOEK JE NOG AF EN TOE EEN KERK ?
Ik woon wekelijks de zondagsmis bij, en ga graag tussendoor een kerk binnen om te mediteren. Jaarlijks verblijf ik verschillende keren voor enkele dagen in de St. Sixtusabdij te Westvleteren. Geconfronteerd met het groeiend ongeloof rondom mij, inzonderheid bij de jeugd, denk ik de laatste jaren veel na over wat “geloof” voor mij betekent. Mijn geloof is dan ook “verdiept”, gezuiverd, en meer tot de essentie gebracht. Ik spreek eigenlijk liever over “vertrouwen” dan over “geloof”. Vertrouwen in de verwachting dat wat mij tot hiertoe steeds geïnspireerd en gemotiveerd heeft, zich ook zal verwerkelijken. Geloof is voor mij: “leven is meer dan het leven”. Het is de hoop dat wat wij hier op deze aarde verrichten kan gesteld worden in het perspectief van het medewerken aan een groot project, dat ons overstijgt, en dat wij “de vestiging van het Rijk Gods” noemen, met andere woorden de steeds groeiende verwerkelijking van Gods liefde. Christus is dan als het ware de mensgeworden gedragscode om dit doel mede te helpen bereiken.
In die geest bid ik dikwijls, wat voor mij is: bezig zijn met de manier waarop ik – in mijn functie, als familievader – het best kan meewerken aan dit heilsplan.
HEB JE OOK EEN BOODSCHAP VOOR ONZE VORMELINGEN ANNO 2004 ?
Mijn boodschap aan de vormelingen: als lid van de gelovige gemeenschap krijg je de kans een echt waardevol leven uit te bouwen, en mee te werken aan een prachtig project waarvoor het de moeite waard is om voor te leven. Dit veronderstelt: actieve inzet, verantwoordelijkheidsgevoel, openheid naar en verdraagzaamheid voor anders-gelovigen, solidariteit met de derde en de vierde wereld, schoonmenselijkheid. Dit veronderstelt ook een afwijzen van vluchtig genot, egoïsme en banaliteit.
Paul Breyne
