KSA-Kamp Okselaar 2011
Op 11 juli 2011 vertrokken wij met de groep richting Okselaar, een gehucht bij Scherpenheuvel-Zichem. We lieten aan het station de kaboutertjes achter, aangezien zij pas vertrokken op 14 juli. Na een drukke treinreis kwamen we aan in Zichem. Het kamp begon onmiddellijk met een stevige wandeling richting de kampplaats, zo n drie kilometer verderop. Gelukkig hadden de stoere mannen van de voorwacht al de materiaalcontainers geledigd en waren de tenten van de jongknapen al opgezet.
Vanaf dag één hadden we al de voorspellingen van wisselvallig weer voor een langere periode. Veel trokken we er ons niets van aan. Onze tenten werden extra stevig aangespannen en vastgelegd. Iedereen voorzag zich van een regenjas en voldoende verse kousen. De voorspellingen waren gelukkig heel wat negatiever dan het effectieve resultaat.
Na de kampopbouw, het optrekken van de kampthema-site en de traditionele verkenningstochten konden we echt van start gaan met ons tiendaags avontuur. De Witte Hoeve in Okselaar ligt op de rand van het Merodebos en daarvan maakten alle groepen dankbaar gebruik. De jonghernieuwers bouwden een commando op die dan in de namiddag werd getrotseerd door de knapen en jongknapen. De pagadders gingen flink aan de slag met kampen bouwen.
Op de kampweide zelf werd ook heel wat in elkaar geknutseld. De jongknapen sjorden een hangmat in de bomen en de jonghernieuwers zorgden voor een volleybalnet. Zo was alles al geïnstalleerd voor de komst van de allerkleinsten. Op 13 juli vertrokken de twee oudste groepen voor hun jaarlijkse tweedaagse voettocht richting een onbekende eindbestemming. Door weer en wind werden ettelijke kilometers afgelegd. De jonghernieuwers kwamen aan in Westerlo, waar het pijpestelen regende, en kregen meteen hulp van de plaatselijke folkvereniging voor overnachting. Met de zoektocht naar slaapplaats uitgespaard hadden ze dus wat extra tijd om in eigen luxe te voorzien. De vriendelijke buren boden maar wat graag hulp aan met extra luchtmatrassen en krantenpapier om de schoenen te drogen. Dat terwijl bij de afhaalchinees een grote bestelling werd afgehaald. s Avonds konden we nog wat nagenieten aan onze privétoog en weldra gingen de lichten uit voor wat welverdiende rust.
Ondertussen waren de kabouters aangekomen in Okselaar en werden de borden spaghetti flink verorberd door de drie jongste groepen. Daags nadien was de groep volledig en overstegen we met zijn allen het totaal van honderd KSA ers. Een aantal dat we de voorbije jaren niet meer hadden gehaald. Een gezond teken voor onze jeugdbeweging!
Lucky Luke en de Daltons waren dit jaar de hoofdrolspelers in het kampthema. In het levensechte cowboydorp Dead Valley werd zo veel als mogelijk de vete tussen de alom gekende cowboy en de vier bandieten uitgevochten. In ware westernstijl overwon Luke de vier criminele broers en ging hij aan de haal met de oogverblindende waardin Lucy.
De voorbije jaren werd voor het kampvuur steeds roet in het eten gegooid door weersomstandigheden, vergunningen of gewoon toelatingen van de verhuurders. Dit jaar hadden we eindelijk nog eens het geluk een ongelimiteerd kampvuur te mogen aanschouwen. De babyborrel van Lucy en Luke werd kracht bijgezet met een vier meter hoog vuur dat tot lang in de nacht brandde. De dansjes en acts van de kinderen met op de achtergrond het knisperende hout waren een waar spektakel!
Tom Florin
Klaas Bulcaen
Op 11 juli 2011 vertrokken wij met de groep richting Okselaar, een gehucht bij Scherpenheuvel-Zichem. We lieten aan het station de kaboutertjes achter, aangezien zij pas vertrokken op 14 juli. Na een drukke treinreis kwamen we aan in Zichem. Het kamp begon onmiddellijk met een stevige wandeling richting de kampplaats, zo n drie kilometer verderop. Gelukkig hadden de stoere mannen van de voorwacht al de materiaalcontainers geledigd en waren de tenten van de jongknapen al opgezet.
Vanaf dag één hadden we al de voorspellingen van wisselvallig weer voor een langere periode. Veel trokken we er ons niets van aan. Onze tenten werden extra stevig aangespannen en vastgelegd. Iedereen voorzag zich van een regenjas en voldoende verse kousen. De voorspellingen waren gelukkig heel wat negatiever dan het effectieve resultaat.
Na de kampopbouw, het optrekken van de kampthema-site en de traditionele verkenningstochten konden we echt van start gaan met ons tiendaags avontuur. De Witte Hoeve in Okselaar ligt op de rand van het Merodebos en daarvan maakten alle groepen dankbaar gebruik. De jonghernieuwers bouwden een commando op die dan in de namiddag werd getrotseerd door de knapen en jongknapen. De pagadders gingen flink aan de slag met kampen bouwen.
Op de kampweide zelf werd ook heel wat in elkaar geknutseld. De jongknapen sjorden een hangmat in de bomen en de jonghernieuwers zorgden voor een volleybalnet. Zo was alles al geïnstalleerd voor de komst van de allerkleinsten. Op 13 juli vertrokken de twee oudste groepen voor hun jaarlijkse tweedaagse voettocht richting een onbekende eindbestemming. Door weer en wind werden ettelijke kilometers afgelegd. De jonghernieuwers kwamen aan in Westerlo, waar het pijpestelen regende, en kregen meteen hulp van de plaatselijke folkvereniging voor overnachting. Met de zoektocht naar slaapplaats uitgespaard hadden ze dus wat extra tijd om in eigen luxe te voorzien. De vriendelijke buren boden maar wat graag hulp aan met extra luchtmatrassen en krantenpapier om de schoenen te drogen. Dat terwijl bij de afhaalchinees een grote bestelling werd afgehaald. s Avonds konden we nog wat nagenieten aan onze privétoog en weldra gingen de lichten uit voor wat welverdiende rust.
Ondertussen waren de kabouters aangekomen in Okselaar en werden de borden spaghetti flink verorberd door de drie jongste groepen. Daags nadien was de groep volledig en overstegen we met zijn allen het totaal van honderd KSA ers. Een aantal dat we de voorbije jaren niet meer hadden gehaald. Een gezond teken voor onze jeugdbeweging!
Lucky Luke en de Daltons waren dit jaar de hoofdrolspelers in het kampthema. In het levensechte cowboydorp Dead Valley werd zo veel als mogelijk de vete tussen de alom gekende cowboy en de vier bandieten uitgevochten. In ware westernstijl overwon Luke de vier criminele broers en ging hij aan de haal met de oogverblindende waardin Lucy.
De voorbije jaren werd voor het kampvuur steeds roet in het eten gegooid door weersomstandigheden, vergunningen of gewoon toelatingen van de verhuurders. Dit jaar hadden we eindelijk nog eens het geluk een ongelimiteerd kampvuur te mogen aanschouwen. De babyborrel van Lucy en Luke werd kracht bijgezet met een vier meter hoog vuur dat tot lang in de nacht brandde. De dansjes en acts van de kinderen met op de achtergrond het knisperende hout waren een waar spektakel!
Tom Florin
Klaas Bulcaen
