Catechisten hand in Hand op weg
Een 25-tal vormselcatechisten, uit de 3 catechesewerkingen in onze federatie (St.-Jan, Koekuit-Centrum, de centrumparochies) kwamen bijeen op woensdagavond 23 februari, voor een bezinnend moment gevolgd door ontmoeting en uitwisseling. De uitnodiging was tevens een blijk van dank en waardering, namens de federale stuurgroep.
De avond startte met een bezinningsmoment in de kerk van Sint Jan rond de Paaskaars en het Bijbelboek. Er waren twee momenten tijdens de bezinning. In het eerste deel stonden we stil rond ons catechist-zijn naar de vormelingen toe. De schrifttekst van Deuteronomium 32 : 11 werkt hierbij inspirerend : “zoals een arend over zijn jongen waakt en voortdurend erboven blijft zweven, zijn vleugels uitspreidt en zijn jongen daarop draagt”. Catechist zijn betekent meewerken aan de geloofsgroei van de vormelingen, hen leren ‘uitvliegen’ in hun geloof. Daarbij ondervind je als catechist dat de vragen en de verlangens rond geloven ook leven in je eigen hart, en het is goed daarbij stil te staan. Elke catechist mocht een kaarsje ontsteken aan de Paaskaars. De kaarsjes werden samengeplaatst voor het altaar en gaven zo een gezamenlijk licht dat vele malen mooier is dan elk lichtje helemaal apart.
Het tweede deel mijmerde over ons catechist zijn in een team : we zijn geen solisten, maar worden gedragen door een groep catechisten.
Onze Vader, maak ons blijvend aandachtig voor elkaar.
Laat ons als catechist niet leven in verleden of toekomst maar in het concrete hier en nu.
Geef ons telkens kansen om te getuigen van wat ons bezielt.
Geef dat de groep van de catechisten ieder van ons inspireert en blijft optillen.
Er werd gemusiceerd en gezongen, en gebeden tot de heilige Geest, die ‘onbekende’ die ons tegemoet komt met zijn creativiteit en inspiratie. Ieder kreeg op het einde zijn kaarsje terug om het mee te nemen naar huis.
Na de bezinning werden we verwelkomd in de BuLo-Blijdhoveschool, waar elkeen bij het binnenkomen een kaartje kreeg met daarop een bepaalde vrucht die verwees naar een tafel waar we konden plaatsnemen. De verschillende groepen zaten zo door elkaar om bij een natje en een droogje kennis te maken en ideeën en ervaringen uit te wisselen.
Mevr. Anne Lozie, coördinator van de vormselcatechese in ons dekenaat , schetste wat er allemaal in de voorbereiding op het vormsel aan bod komt: bidden en eucharistie, de inhoud van ons geloof, inzet en engagement als christen, werken aan een christelijke gemeenschap. Maar ook: in welke mate is de vormselvoorbereiding vervlochten in het parochiale leven? Hoe worden de ouders in de vormselvoorbereiding betrokken?
Aan de hand van enkele vraagjes kon het gesprek op gang getrokken worden :
- Waar krijgen we als catechist kansen tot geloofsverdieping ? Welke gebeurtenis, ervaring, moment verdiept ons geloof ?
- Hoe komen we concreet de vragen van de vormelingen te weet ?
Wat houdt hen bezig ?
- Is er binnen de catechese tijd om naar de kinderen te luisteren ?
- Met welke vragen zitten de ouders ? Waar zijn zij mee bezig ?
- Waar kunnen de vormelingen en de parochiale gemeenschap elkaar ontmoeten?
De gesprekjes verliepen heel spontaan. Het is verrijkend naar elkaar te luisteren én van mekaar te leren.
Tevreden trok ieder huiswaarts. Proficiat aan alle catechisten. Dank aan de organisatoren.
Een 25-tal vormselcatechisten, uit de 3 catechesewerkingen in onze federatie (St.-Jan, Koekuit-Centrum, de centrumparochies) kwamen bijeen op woensdagavond 23 februari, voor een bezinnend moment gevolgd door ontmoeting en uitwisseling. De uitnodiging was tevens een blijk van dank en waardering, namens de federale stuurgroep.
De avond startte met een bezinningsmoment in de kerk van Sint Jan rond de Paaskaars en het Bijbelboek. Er waren twee momenten tijdens de bezinning. In het eerste deel stonden we stil rond ons catechist-zijn naar de vormelingen toe. De schrifttekst van Deuteronomium 32 : 11 werkt hierbij inspirerend : “zoals een arend over zijn jongen waakt en voortdurend erboven blijft zweven, zijn vleugels uitspreidt en zijn jongen daarop draagt”. Catechist zijn betekent meewerken aan de geloofsgroei van de vormelingen, hen leren ‘uitvliegen’ in hun geloof. Daarbij ondervind je als catechist dat de vragen en de verlangens rond geloven ook leven in je eigen hart, en het is goed daarbij stil te staan. Elke catechist mocht een kaarsje ontsteken aan de Paaskaars. De kaarsjes werden samengeplaatst voor het altaar en gaven zo een gezamenlijk licht dat vele malen mooier is dan elk lichtje helemaal apart.
Het tweede deel mijmerde over ons catechist zijn in een team : we zijn geen solisten, maar worden gedragen door een groep catechisten.
Onze Vader, maak ons blijvend aandachtig voor elkaar.
Laat ons als catechist niet leven in verleden of toekomst maar in het concrete hier en nu.
Geef ons telkens kansen om te getuigen van wat ons bezielt.
Geef dat de groep van de catechisten ieder van ons inspireert en blijft optillen.
Er werd gemusiceerd en gezongen, en gebeden tot de heilige Geest, die ‘onbekende’ die ons tegemoet komt met zijn creativiteit en inspiratie. Ieder kreeg op het einde zijn kaarsje terug om het mee te nemen naar huis.
Na de bezinning werden we verwelkomd in de BuLo-Blijdhoveschool, waar elkeen bij het binnenkomen een kaartje kreeg met daarop een bepaalde vrucht die verwees naar een tafel waar we konden plaatsnemen. De verschillende groepen zaten zo door elkaar om bij een natje en een droogje kennis te maken en ideeën en ervaringen uit te wisselen.
Mevr. Anne Lozie, coördinator van de vormselcatechese in ons dekenaat , schetste wat er allemaal in de voorbereiding op het vormsel aan bod komt: bidden en eucharistie, de inhoud van ons geloof, inzet en engagement als christen, werken aan een christelijke gemeenschap. Maar ook: in welke mate is de vormselvoorbereiding vervlochten in het parochiale leven? Hoe worden de ouders in de vormselvoorbereiding betrokken?
Aan de hand van enkele vraagjes kon het gesprek op gang getrokken worden :
- Waar krijgen we als catechist kansen tot geloofsverdieping ? Welke gebeurtenis, ervaring, moment verdiept ons geloof ?
- Hoe komen we concreet de vragen van de vormelingen te weet ?
Wat houdt hen bezig ?
- Is er binnen de catechese tijd om naar de kinderen te luisteren ?
- Met welke vragen zitten de ouders ? Waar zijn zij mee bezig ?
- Waar kunnen de vormelingen en de parochiale gemeenschap elkaar ontmoeten?
De gesprekjes verliepen heel spontaan. Het is verrijkend naar elkaar te luisteren én van mekaar te leren.
Tevreden trok ieder huiswaarts. Proficiat aan alle catechisten. Dank aan de organisatoren.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
