3. Bedevaart naar O.L.Vrouw van Banneux
Zaterdag 27 augustus
- We vertrekken om 6.45 u. aan de parking van de St.-Vedastuskerk - Rijselstraat
- Kostprijs : 20 euro
- Vooraf inschrijven en betalen bij Christian Buyse tegen 20 augustus a.s.
Tel. 056/31.25.35.
Zaterdag 27 augustus
- We vertrekken om 6.45 u. aan de parking van de St.-Vedastuskerk - Rijselstraat
- Kostprijs : 20 euro
- Vooraf inschrijven en betalen bij Christian Buyse tegen 20 augustus a.s.
Tel. 056/31.25.35.
2. Bedevaart naar O.L.Vrouw van het Achterkapelleke in Menen
toegewijd aan O.L.Vrouw Hemelvaart
Op maandag 15 augustus om 15 u. aan het Achterkapelleke in de Benediktinessenstraat.
toegewijd aan O.L.Vrouw Hemelvaart
Op maandag 15 augustus om 15 u. aan het Achterkapelleke in de Benediktinessenstraat.
ENKELE BEDEVAARTEN MET MENEN
1. Bedevaart naar O.L.Vrouw van Westrozebeke
Op zondag 17 juli jl. trokken 22 Menenaars bij de start van de ommegang traditiegetrouw naar Westrozebeke. We vierden er samen eucharistie, hebben de rozenkrans van de zeven smarten van Maria gebeden, zongen Marialiederen, en konden dit jaar live luisteren naar een mooi Mariaal banjostukje en genoten nadien als één familie aan eenzelfde tafel na bij een warme- of frisdrank.
1. Bedevaart naar O.L.Vrouw van Westrozebeke
Op zondag 17 juli jl. trokken 22 Menenaars bij de start van de ommegang traditiegetrouw naar Westrozebeke. We vierden er samen eucharistie, hebben de rozenkrans van de zeven smarten van Maria gebeden, zongen Marialiederen, en konden dit jaar live luisteren naar een mooi Mariaal banjostukje en genoten nadien als één familie aan eenzelfde tafel na bij een warme- of frisdrank.
Het zomerseizoen is een gunstige tijd om op bedevaart te gaan en dit om meerdere redenen. Allereerst nodigt het - hopelijk - mooie weer uit tot een uitstap. Bovendien is het voor sommige mensen vakantie waardoor er tijd is om eens rustig op uitstap te gaan. Voor gezinnen biedt de vakantie een goede gelegenheid om wat langer en intenser samen te zijn zodat er wat meer en dieper kan gedeeld worden. En waarom niet eens samen op bedevaart gaan?
In een bedevaartsoord hangt er trouwens altijd een sfeer van vakantie. Bedevaarders nemen doorgaans de tijd om rustig te bidden, te vieren, zich te bezinnen of gewoonweg wat te wandelen in het park rond het heiligdom. Deze rust maakt veel mogelijk. Een gesprek met een vreemde wordt vaak een boeiende ontmoeting; de langere tijd van gebed geeft een diepe vrede in het hart; het luisteren naar elkaar wordt voor gezinsleden en vrienden een rijkdom. In een bedevaartsoord wordt het driftige ‘moeten’ dat onze dagen zo dikwijls kenmerkt tot een oase van ‘mogen’. Bedevaarders vinden het fijn dat ze met hun verhaal terecht kunnen in de stille ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw en haar Zoon. Er weegt geen druk op de schouders van verwachtingen, je mag en kan er zijn wie je bent. Niemand valt je lastig, niemand bekijkt je raar, niemand dwingt je tot wat dan ook. Bovendien ben je nooit alleen, je bent omringd door anderen die, net als jij, hun hart willen toevertrouwen aan de liefdevolle blik van Moeder Maria. Je voelt je gesteund door de aanwezigheid en het gebed van de ander die bijna vanzelfsprekend je naaste wordt, je broer of zus in het geloof.
In de rust en de stilte van het gebed en in de ongedwongen ontmoeting met anderen, tochtgenoten, groeit soms het verlangen om tot een revisie te komen van jezelf, alles eens op een rijtje te zetten en de ballast van wat drukt op het hart af te leggen.
De vakantietijd biedt ook de mogelijkheid om als een echte pelgrim een bedevaart aan te vatten. Soms trekt men er met duizenden te voet naartoe waardoor een innerlijk proces letterlijk gaandeweg wordt voltrokken. Alleen of met enkelen de tocht maken naar een heiligdom maakt meer los dan de verkampte spieren, ook de ziel wordt soepeler. De bedevaart drukt dan ook onze levensweg uit met de ups en de downs, maar nooit doodlopend of uitzichtloos want aan het einde van de tocht wacht ons een ontmoeting die ons uittilt boven onze eigen zwakheid of eindigheid. De aankomst bij het heiligdom is vaak een moment van bevrijding en van vreugde. We komen aan, we komen thuis.
In elk bedevaartsoord zijn bedevaarders ook altijd welkom. Daar heten religieuzen en vrijwilligers de bedevaarders welkom. Met allerlei initiatieven en met de mogelijkheid tot ontmoeting en gesprek wil men een opvang bieden voor zowel de ‘toevallige’ bezoeker als de bedevaarder. Er is soms ook de mogelijkheid tot overnachting zodat een bezoek van meerdere dagen mogelijk is, eventueel in combinatie met een bezoek aan nabijgelegen mooie steden met abdijen en andere culturele bezienswaardigheden.
Op bedevaart gaan doet deugd in alle seizoenen, maar onder een Maria-blauwe hemel en met een milde zomerzon die afspiegelt op de gezichten van andere bedevaarders is het dubbel genieten of zelfs zevenvoudig!
In een bedevaartsoord hangt er trouwens altijd een sfeer van vakantie. Bedevaarders nemen doorgaans de tijd om rustig te bidden, te vieren, zich te bezinnen of gewoonweg wat te wandelen in het park rond het heiligdom. Deze rust maakt veel mogelijk. Een gesprek met een vreemde wordt vaak een boeiende ontmoeting; de langere tijd van gebed geeft een diepe vrede in het hart; het luisteren naar elkaar wordt voor gezinsleden en vrienden een rijkdom. In een bedevaartsoord wordt het driftige ‘moeten’ dat onze dagen zo dikwijls kenmerkt tot een oase van ‘mogen’. Bedevaarders vinden het fijn dat ze met hun verhaal terecht kunnen in de stille ontmoeting met Onze-Lieve-Vrouw en haar Zoon. Er weegt geen druk op de schouders van verwachtingen, je mag en kan er zijn wie je bent. Niemand valt je lastig, niemand bekijkt je raar, niemand dwingt je tot wat dan ook. Bovendien ben je nooit alleen, je bent omringd door anderen die, net als jij, hun hart willen toevertrouwen aan de liefdevolle blik van Moeder Maria. Je voelt je gesteund door de aanwezigheid en het gebed van de ander die bijna vanzelfsprekend je naaste wordt, je broer of zus in het geloof.
In de rust en de stilte van het gebed en in de ongedwongen ontmoeting met anderen, tochtgenoten, groeit soms het verlangen om tot een revisie te komen van jezelf, alles eens op een rijtje te zetten en de ballast van wat drukt op het hart af te leggen.
De vakantietijd biedt ook de mogelijkheid om als een echte pelgrim een bedevaart aan te vatten. Soms trekt men er met duizenden te voet naartoe waardoor een innerlijk proces letterlijk gaandeweg wordt voltrokken. Alleen of met enkelen de tocht maken naar een heiligdom maakt meer los dan de verkampte spieren, ook de ziel wordt soepeler. De bedevaart drukt dan ook onze levensweg uit met de ups en de downs, maar nooit doodlopend of uitzichtloos want aan het einde van de tocht wacht ons een ontmoeting die ons uittilt boven onze eigen zwakheid of eindigheid. De aankomst bij het heiligdom is vaak een moment van bevrijding en van vreugde. We komen aan, we komen thuis.
In elk bedevaartsoord zijn bedevaarders ook altijd welkom. Daar heten religieuzen en vrijwilligers de bedevaarders welkom. Met allerlei initiatieven en met de mogelijkheid tot ontmoeting en gesprek wil men een opvang bieden voor zowel de ‘toevallige’ bezoeker als de bedevaarder. Er is soms ook de mogelijkheid tot overnachting zodat een bezoek van meerdere dagen mogelijk is, eventueel in combinatie met een bezoek aan nabijgelegen mooie steden met abdijen en andere culturele bezienswaardigheden.
Op bedevaart gaan doet deugd in alle seizoenen, maar onder een Maria-blauwe hemel en met een milde zomerzon die afspiegelt op de gezichten van andere bedevaarders is het dubbel genieten of zelfs zevenvoudig!
Zomerse bedevaarten
